رضا

اگر فرضیه ی """هدف از آفرینش انسان امتحان کردنش بوده""" درست باشه پس سجده نکردن شیطان در مقابل انسان هم از پیش تعیین شده بود!

برای تفکیک این قضایا...

فقط 2راه برام مونده!

1:یا شیطان هیچ دخالتی در گناه کردن انسان نداره!

2:یا اینکه اصلا انسان برای امتحان آفریده نشده!

که هیچ کدومشونم هم با توجه به دین اسلامی که تا امروز یاد گرفتم منطقی نیستن

                                                    داد بزن از ته دل که تنها می مونه صدا 

                                                                              از امیر بهنام از گرگان

    حرف اول و آخر تنهایی

    صحبت بود و نبود

    سکوت :

    صدای من ، صدای تو ، صدای عشق

    سکوت :

    شعر تنهایی های پر حسرت من

    تو :

    باور تمام زندگی ام

    من :

    تک درختی در دل کویری خشک ، بی آب

    تشنه ی جرعه ای از طراوت نگاهت...

    بودن یا نبودن ، چه تفاوت دارد؟؟

    مهم آن است که عشق باشد و عشق آن است که تو باشی...

    صدای پر از سکوت مرا بشنو و سکان هدایت دل مرا به دست گیر ، که این دل بی تو ، چه

    بی راهه ها که نرفته است!!

امضا :              

عاشق بی عشق 

حودت میدونی

دوست دارم

تا آخر ...م    

اولیش:اگه الان بمیرم خیلی ها میگن گناه داشت جوونمرگ شد(برام فاتحه میفرستن)ولی وقتی آدم پیر باشه و بمیره مردم میگن عمر خودشو کرده بود.

دومیش:شنیدم آدم هر چی سنش کمتر تر باشه گناهاش هم کمترن.من با وجود اینکه سنم خیلی کمه ولی خیلییییییی گناه کردم.تصورش هم نمیتونی کنی!اصلا هم به تو ربطی نداره که گناهام چی هستن...

به قول یه نفر:خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است،کارم از گریه گذشته,بدین میخندم

عشق یعنی خارها هم گل کنند 
     عشق یعنی تو بسوزانی مرا
              عشق یعنی سایه بانم من تو را 
                      عشق یعنی بشکنی قلب مرا 
                            عشق یعنی می پرستم من تو را 
                                  عشق یعنی آن نخستین حرفها 
                                          عشق یعنی در میان برفها 
                                                عشق یعنی یاد آن روز نخست 
                                                       عشق یعنی هر چه در آن یاد توست 
                                                 عشق یعنی تک درختی در کویر 
                                         عشق یعنی عاشقانی سر به زیر 
                                 عشق یعنی بگذری از هفت خان 
                       عشق یعنی آرش و تیر و کمان 

تا حالا قدرت فکر کردن به بدترین شکل های موجود مرگ رو داشتی؟

 1) فرض کن توی یه اتاق دربسته با درهای فولادی باشی و هیچ راه فراری نباشه و از یه روزنه آب بیاد تو اون اتاق! اصلا درد نداره ولی همین که میدونی باید منتظر مرگ تا چند دقیقه ی دیگه باشی،اونم از خفگی تو آب از خیالی از دردا بدتره!

 2) تصور کن به دلیلی توی یه محفظه بسته گیر می کنی که هوا فقط برای یکی دو دقیقه کافیه! حالا به نظرت این شکل مرگ سخت تره یا خفگی توی آب؟؟؟ من فکر می کنم خفگی بدون آب سخت تره.چون شنیدم وقتی آدم تو آب خفه میشه آب میره تو ریه هاش و کم کم بیهوش میشه،پس قاعدتا زودتر میمیره و کمتر ذجر میکشه.

3) مرگ از شدت خونریزی هم خیلی دردناکه.فکرشو کن دستو پاهاتو ببندن و میخ فرو کنن تو بدنت.اینقدر این کارو ادامه بدن تا خلاص شی!

 4) ولی حتم دارم به این یکی خیلی فکر کردی: از صبح که بیدار میشی گناه کنی تا موقعی که می خوای بخوابی! به خود خدا قسم این بدترین (شکل زندگی ) می تونه باشه! داشتم در مورد مرگ می گفتم.به نظر من این زندگی از صد تای اشکال سه مورد مرگ بالایی تحشتناک تر تره!ولی چون ظاهرش خوبه و گول میزنه باعث میشه دردشو احساس نکنیم

                                                                                       مهدی مدرس

چرا میگی ناگزیری؟من که هر چی گفتی خوندم.

هنوزم یادم نرفته تو پر از عاشقی بودی

من هرچیزی که داشتم پای عشق تو نشوندم

حالامیگی ترانه واسه ما هیچی نداره

یادت ترانه هامو واسه خاطرت سوزوندم

تو چرادلت گرفته؟چرا میگی تنها هستی؟

من که تنها بودم اما تنهایی رو از تو روندم

جرم من چی بود که امروز بی گناه پر گناهم

من که عشقم و عزیزم هر جا تو خواستی کشوندم

عاشقی کردی و رفتی همه دار و ندارم

حالا محتاج تو هستم .

                کاش

                      کاش منم مثل تو بودم

در طبابت سرخوشم گردان و بیمارم مکن

مرغ آزادم من و در کوی تو بنشسته ام

دام زلــف خود میفشـان و گرفتارم مکن

روز روشن را مگیر از من ای خورشید عشق

نـور ماه دیگـــری را در شـــــب تـــــارم مکن

لیلی من هستی و رانی مرا از کوی خود

مــن که مجنون توام مــه دل افکارم مکن

جان به دستم بود و دادم در رهت ای نازنین

جان دیگـــــــر از کجــــــــا آرم دل آزارم مکن

در توانم بوده تا نـــــــام تو آرم بر زبــــــان

در بیان وصف خود شهد و شکر بارم مکن

گونه های آتشینی در رخت می سوزم

با محبت مرهمم بگـــذار و تب دارم مکن

هر که خواهی باش و با من هر چه می خواهی بکن

پیش چشمم بـــــاش و با من بـاش و بی یــارم مکن

یوسفی هستم به چاهت اندرون ای ماه من

یوسف دیگر مجـــــــو و نقد بــــــــــازارم مکن

با خیالت سرخوشم ای نو گل صبح امــــــید

شبنمی در برگ خود پندار و چون خارم مکن